Expo

Een aantal keer per jaar presenteert EKKO opvallend (inter-)nationaal talent aan de muren van het café. Grafisch, illustratief of fotografie: de vorm is iedere keer anders. Wat vast staat is de koppeling met popcultuur of de verbinding met de stad. In deze sectie op de website vind je de details van het werk.

Vragen? Laat het ons weten.

Let op: exposities zijn alleen te bekijken tijdens de openingstijden van concerten, dansavonden en ons cafe.

Expo deze maand

Van 16 september tot 30 november

Inani-mate

Hechting aan een (speelgoed)auto, het zielig vinden om een halfrotte aardbei weg te gooien, of Wallie, de favoriete ondergekwijlde knuffel uit je kleuterjaren: mensen kennen graag menselijke eigenschappen toe aan spullen. En waar hecht je nou meer aan op tournee dan aan je gitaar, drumstel, pedalen, of toetsen? Niet aan die zwaar verslaafde zangeres of dat broertje met een slechte impulscontrole, als we Fleetwood Mac of Oasis mogen geloven. Dan kun je toch beter vertrouwen op de trouwste compagnon in je carrière. Alleen maar te breken door jouw eigen toedoen. Nooit beledigd. Misschien soms een tikkie onvoorspelbaar. In deze expo staat muzikaal antropomorfisme centraal. Gitaren met namen - nee, persoonlijkheden. Liefkozing voor hi-hats. Innige banden met effectenpedalen. In any object you can find a mate.

Dorothy - Kevin Morby
Toen Kevin Morby nog tourde met zijn oude band The Babies, verdiende hij een luttele duizend dollar aan het einde van een tour. Voor hem destijds een topbedrag; Morby volgde zijn impulsen bij het ontvangen van de loonstrook meteen naar de gitaarwinkel voor een nieuwe zessnarige. Het bleek een mooie investering in zijn carrière. Solo gaat het hem al jaren voor de boeg met vijf prachtplaten op zijn eigen naam en Morby is inmiddels vergroeid met bovengenoemde aankoop: een rode Fender Jaguar genaamd Dorothy, naar zijn grootmoeder. Hoe luxe en prettig andere gitaren ook kunnen zijn, ze verdwijnen vaak even snel als ze komen uit Morbys collectie. Dorothy blijkt daarentegen de muzikale hoeksteen te zijn waarop de muzikant steeds maar weer terugvalt: "there's something missing without her." Gezien - met Dorothy! - in EKKO op 30 augustus 2016, tijdens de Singing Saw tournee.

Johanna - Figgie
Voor een opnamesessie leende Figgie-drummer Pim ten Have allerlei drum-equipment van andere artiesten. Van alle nieuwe interessante dingen die de studio in werden gesleept, raakte Pim verknocht aan... een crashbekken. Maar niet zomaar een crashbekken. Het crashbekken van Tim van Oosten, drummer van Roosbeef en Het Zesde Metaal, deed de vonk in Pim overslaan. En zo werd een vrijpostig verzoek geuit: of Figgie het bekken misschien over zou mogen nemen. Voor altijd. Dankbaar en verbaasd tegelijk dat Tim ook nog eens instemde met het verzoek, doopte Pim het bekken Johanna. Vernoemd naar de vriendin van Tim. Sindsdien zijn ze onafscheidelijk. Pim en het bekken dan. Te zien op 19 oktober in EKKO, gezien op 18 maart 2017 als support van The Great Communicators.

Teelbal - Tusky
Als deze Utrechtse punkjongens werkelijk overal piemels op tekenen, kun je soortgelijke opfleuringen ook op instrumenten en gear verwachten. Hun songs en teksten zijn een harde klap in je gezicht, maar bassist Christoffer van Teijlingen vernoemde zijn versterker naar een lichaamsdeel waar je liever geen klap in krijgt: de teelbal. Waarschijnlijk omdat er in de avonduren flink wat testosteron uit het ding wordt geknald. Gezien tijdens een fikse thuiswedstrijd in EKKO op 2 maart 2018. Were you there or were you still growing a pair?

Bo - Patti Smith
Als punkpoëet annex rockicoon Patti Smith ergens een connectie mee voelt, fonkelt de sterrenstof in de vorm van letters en klanken door de lucht. Zij het met fotograaf Robert Mapplethorpe of een ander mens, zij het met een voorwerp. Weer zo'n charismatisch verhaal zoals Smith 'm alleen kan vertellen, ditmaal over een gitaar: samen met toenmalig partner Sam Shepard mocht ze een gitaar uit een rommelig New Yorks winkeltje meenemen. Veel keus was er niet, op een afgeleefde zwarte Gibson uit 1931 na. De beroepsbohemièn wordt echter onmiddellijk verliefd op de deuken en krassen in de zwarte lak. Smith doopt de gitaar Bo, naar de film Beau Geste (1939) die diepe indruk op haar maakt en als herinnering aan Shepard, die zelf net zo verliefd was op de gitaar. De twee maakten een intense relatie door - met typemachine en Bo tussen hen in - en Smith vervaardigde niet zelden een nummer voor haar vriend en partner op de versleten Gibson. Ze heeft de gitaar nog steeds, en schreef er het grootste deel van haar imposante oeuvre mee. Als dát geen echte liefde is...

Ruby - Sharon van Etten
Het aanschaffen van een gitaar was voor de populaire singer-songwriter Sharon van Etten niet eens haar eerste échte volwassen aankoop: dat was een heerlijk degelijke Subaru. Een "echte soccer mom auto" noemt Van Etten het zelf. De buitenwijkbolide reed zo goed dat Van Etten de gitaar die ze vervolgens kocht ernaar vernoemde. Ruby, een rode elektrische Gibson, is sindsdien niet meer van Van Ettens zijde afgeweken en heeft voor heel wat openbaringen gezorgd: niet alleen een omslag van akoestisch naar elektrisch, maar ook een toename van rauwe agressie in Van Ettens muzikale expressie. Vanaf de intrede van het robijnkleurige instrument - rond tweede officiële plaat Epic (2010) - is het alleen maar beter geworden; kijk maar eens waar Ruby en Sharon nu zijn én hoe ze klinken!

EKKO Bemuurde Weerd WZ 3 3513 BH Utrecht
T: 030 231 7457 E: