Programmeur Dirk over 40 jaar EKKO

Trots om tijdens dit jubileum programmeur van EKKO te zijn, zeker nadat onze 35e verjaardag in de pandemie viel. Er is wat mij betreft geen kleine zaal in Nederland waar je zoveel spannende concerten én clubnachten beleeft. Met de vinger aan de pols van de ontwikkelingen in de internationale muziekwereld én oog voor de lokale underground. Een zaal met creatieve ideeën, grootse ambities én een DIY-attitude. Een springplank voor de sterren van morgen én een warm bad voor visionairs die hun niche verdiepen.

Een zaal die haar nek durft uit te steken, die telkens nieuwsgierig blijft naar de blik van jonge mensen en hen de mogelijkheid biedt om hun roeping te ontwikkelen tot beroep. Van stagiaires die ineens de mooiste posters van Nederland maken, tot aanstormende technici die dingen met licht doen waar m’n mond van openvalt. Van verlegen muzieknerds die binnen een half jaar uitgroeien tot veelbelovende dj’s, tot vrijwillige stagemanagers die een paar jaar later de grootste festivals van Nederland produceren.

EKKO is een zaal die zich serieus neemt, maar ook zielsveel houdt van woordspelingen en memes. Een zaal in een rijksmonument zonder loading dock of backstage, maar mét een open deur. Een zaal die ondanks, of misschien wel dankzij haar onpraktische karakter voelt als een tweede thuis voor muzikanten, bezoekers en medewerkers. Een zaal waar die muzikanten, bezoekers en medewerkers dwars door elkaar lopen, en niet zelden in meerdere rollen bij EKKO zijn.

Een zaal waar je verliefd kunt worden, vraag maar aan Kevin Morby en Waxahatchee, of aan een paar van m’n collega’s. Een zaal met veel verleden, maar met nog meer toekomst. Hieperdepiep voor iedereen die EKKO was, is en zal zijn tegen de tijd dat ik nog ouder ben dan nu en alleen nog maar naar tributebands ga.

Op naar de volgende 40.